Zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych


Jak prowadzić księgi rachunkowe?

Księgi rachunkowe należy prowadzić w języku polskim oraz w walucie polskiej.

Obejmują one:

1) dziennik – służący do zapisywania w porządku chronologicznym dzień pod dniu, danych o operacjach gospodarczych. Zapisy w dzienniku należy kolejno numerować, a sumy zapisów (obroty) muszą być liczone w sposób ciągły;

2) księgę główną (ewidencję syntetyczną) – w której obowiązuje ujmowanie operacji zgodnie z zasadą podwójnego zapisu. Konta księgi głównej służą do ujęcia zapisów w porządku systematycznym na kontach, które są przewidziane w zakładowym planie kont. Na konta księgi głównej wprowadza się pod datą otwarcia ksiąg rachunkowych salda początkowe aktywów i pasywów, a następnie dokonuje za kolejne miesiące zapisów zarejestrowanych uprzednio lub równocześnie w dzienniku. Na danym koncie księgi głównej zapisów dokonuje się w kolejności chronologicznej;

3) księgi pomocnicze (ewidencję analityczną) – które służą uszczegółowieniu oraz uzupełnieniu zapisów konta księgi głównej. Księgi pomocnicze prowadzone są w ujęciu systematycznym jako:

  • wyodrębniony system ksiąg kartotek (zborów kont), komputerowych zbiorów danych, które są uzgodnione z saldami oraz zapisami na kontach księgi głównej.

Na kontach ksiąg pomocniczych można w ciągu okresu sprawozdawczego stosować, obok lub zamiast jednostek pieniężnych, jednostki naturalne, ustalając ich wartość na koniec okresu.

Konta ksiąg pomocniczych prowadzone są w szczególności dla:

  • środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonywanych od nich odpisów amortyzacyjnych;
  • rozrachunków z kontrahentami, pracownikami;
  • operacji sprzedaży;
  • operacji zakupu;
  • kosztów;
  • operacji gotówkowych w przypadku prowadzenia kasy.

4) zestawienie obrotów oraz sald kont księgi głównej i zestawienie sald kont ksiąg pomocniczych – zestawienie obrotów oraz sald kont księgi głównej należy sporządzić na koniec okresu sprawozdawczego, nie rzadziej niż na koniec każdego miesiąca.

Zawiera ono:

  • symbole albo nazwy kont;
  • salda kont na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych, obroty za okres sprawozdawczy i narastająco od początku roku obrotowego, a także salda na koniec okresu sprawozdawczego;
  • sumę sald na dzień otwarcia ksiąg rachunkowych, obrotów za okres sprawozdawczy i narastająco od początku roku obrotowego, a także sald na koniec okresu sprawozdawczego.

5) wykaz składników aktywów i pasywów (inwentarz) – który należy potwierdzić inwentaryzacją. Sporządzić go muszą jednostki, które uprzednio nie prowadziły ksiąg rachunkowych w sposób, który określony jest ustawą o rachunkowości. W pozostałych jednostkach rolę inwentarza spełnia zestawienie obrotów oraz sald księgi głównej, a także zestawienie sald kont ksiąg pomocniczych, które sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych.

Na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych należy sporządzić zestawienia sald wszystkich kont ksiąg pomocniczych, a na dzień inwentaryzacji – zestawienia sald inwentaryzowanej grupy składników majątkowych.

Księgi rachunkowe należy:

  • trwale oznaczyć nazwą jednostki (każda księga wiązana, luźna karta kontowa);
  • wyraźnie oznaczyć co do roku obrotowego, okresu sprawozdawczego oraz daty sporządzenia;
  • starannie przechowywać w ustalonej kolejności.

Do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego wprowadza się w postaci zapisu każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym. Zapisów w księgach należy dokonać w sposób trwały, ręcznie lub maszynowo, bez pozostawienia miejsca na późniejsze dopiski lub zmiany.

Księgi rachunkowe należy prowadzić:

  • rzetelnie, a więc tak, by dokonane w nich zapisy odzwierciedlały stan rzeczywisty;
  • bezbłędnie, co uznaje się, gdy wprowadzono do nich kompletnie i poprawnie wszystkie zakwalifikowane do zaksięgowania w danym miesiącu dowody, zapewniono ciągłość zapisów oraz bezbłędność działania stosowanych procedur obliczeniowych;
  • sprawdzalnie, a więc tak, by możliwe było stwierdzenie poprawności dokonanych w nich zapisów, stanów (sald), a także działania stosowanych procedur obliczeniowych;
  • bieżąco, gdy pochodzące z nich informacje umożliwiają terminowe sporządzenie sprawozdań finansowych oraz innych, deklaracji podatkowych i dokonanie rozliczeń finansowych.
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s